Otkinuti zraci sunca

kroz borove 

i suro kamenje lutaju,

nevidljiv put 

preko provalija prave.

Dršće list u glasu vetra, 

ruke njegove se mole.

U srcima našim

kucaju žile,

u dah nebesa svetlost tone.

Bože,

ako si nam još uvek blizak,

razdvoj puteve života i smrti,

podari suncu opet moć

da umije nam

oči umorne.

Ljiljana Skelić Vemić