Pet malih kozličkov pleše po travi,
kaj ne bi, kaj ne bi,
botre zime ni več v naravi.

Spet bodo zobali mlado zelenje,
kaj ne bi, kaj ne bi,
ko pa grmovje krasi čudovito cvetenje.

Kot razposajeni skačejo po kamenju,
kaj ne bi, kaj ne bi,
sneg več ne leži na zelenju.

Spet bo sonce grelo bele skale,
kaj ne bi, kaj ne bi
in ptice jim bodo pele pesmi mlade.

Veselite se z nami nove pomladi,
kaj ne bi, kaj ne bi,
ko pa vsakič prinese nam nove zaklade.

Tomaž Jevšenak