Nećete nas pronaći u ozbiljnim knjigama

Gde se reči za svoja značenja vezuju 

Zamršenim čvorovima

Ali nas ima u neponovljivoj arhitekturi dana

U naglom udaru munje iznad suve pustinje

Posle kojeg se guste kiše spuste

Kao zavese

Otežale od natopljenih vlakana

Ili kad more sunce ugrize

Pa se rumen sve do obale prelije

Kao staza koja nas vodi izvan svake sumnje

Ima nas u atlasima

Što ih iscrtavaju tople struje

I u zemljotresima koji ruše temelje čekanja

U vulkanima strasti

U rudnicima soli

U polju žita

I u najvećim tajnama iz najudaljenijeg zemljinog kutka

Ljubav je prečica do naših lica

A naša je sreća ples trenutka

Željko Medić Žac