Taj pogled čelično plav
Rastapa sva žezla svemira
Sakriva poljub, drhtaj, treperav sav
U dubine zadire, svih nemira.

I oblak sivi u iznenađenju pomalja
Obrvom tamnom priziva duhove
Gladne ruke u stisku na kuk stavlja
Oziđen, u neke svoje krugove.

Reč mu skliznu, kao neman crna
Sve ujede otkide sa lica
U se se zaključa kao preplašena srna
Sakri krik ispod trepavica.

Prozor je upijao poglede hladne
Sva patnja se pretoči u suzu što kanu
Oči ustreptaše, ljubavi gladne
U taj jedan uzdah gde svi vetrovi stanu.

Uzavrela krv prozbori krikom
Vasiona se podeli u hiljadu daljina
Sve smrti zakoračiše rikom
Na kraju sveta, otpoče borba Titana.

Malaino