Tra niaj urbaj stratoj
aŭdeblas laŭta voĉo,
voĉo de iu oĉjo,
venas la kamentubist'.

El iu fenestreto
aperas iu knabino,
kiu per amesprimo
vokas al kamentubist'.

Ŝi faras lin eniri,
poste ŝi faras lin trinki,
ŝi volas lin konvinki,
ke estu bona purist'.

Poste ke li finmanĝis,
Ŝi faris al li la ĝuon,
montris al li la truon,
truon de la kamentub'.

Tion mi tre bedaŭras,
kara junulo beleta,
ke mia tru' estas streta,
ĉu vi eniĝos en ĝin?

Forpelu ĉiun dubon,
knanjo, mi estas genio,
majstro de mia metio,
enen kaj foren de tru'.

Post kvar kurtaj monatoj
la luno pligrandiĝas
l' urbanoj surpriziĝas:
"Devis esti fumtubist'!"

Post kurtaj naŭ monatoj
bebo belega naskiĝis,
ĝi tute similiĝis
al la kamenotubist'.

Gregor Markič Factotum