Hiljade stihova
u grču i kriku porođenih
proguta plamen.
Vetar ih po polju poseja.

Suze su topile pepeo
dok je utroba ključala.
Uplašeno nebo
sa zebnjom gledaše
njenu raspuklu dušu
i oči preneražene.

Odnekud začu se kos,
ožalošćen nečujnim
urlikom one koja se
krstila vatrom
na oltaru Poezije.

Milena Pčinjski