
جلستي امامي كملكه علي عرشها تتكبر
جلستي وعلي شعركي يفوح عطركي كحصان من مسك وعنبر
وشفاهكي تتلاعب بقبل
،، تمنيت ان اكون فيها نسمات المساء
رهيبه الحسن أنتي ، لم يبقي الا طاوله بيني وبينكي
وددت ان يمتد فستانكي كشراع علي امواج عصياني
قريبه مني أنتي ، ولكن بيننا عصورا من الحضاره وكهوف
ما زلنا نعيش فيها وتضيع في النسيان الطريق اليكي خطوتان
ستذهبين كيفما تشاءي انا ورائحتك سنبقي حالمان في المكان
Ko izgubljamo najdražje, ostaja nad bolečino le malo žarkov sanj in upanja. Čestitke!
Milan Ž. - Jošt Š.
Hvala Milan za komentar in podčrtanko.
Lp, Faeq
Komentiranje je zaprto!


Napisal/a: faeq
Uredniško pregledano.
Ocenjevanje je zaključeno!