فنجان قهوه
لا تسأليني من اين تاتي الحروف في كلماتي
ولا تسالي من اين الالحان في اوتاري
ولا تتعجبني من خصوبه ارضي وان كانت من صحراء
يا سيدتي ، الطريق دائما مزروعه بالتراب والاحجار
وكل قدم تسير في أتجاه
ولكن غبار الزمن يترك علي بعض الورود الغبار
أنتي من زمن حاضر وغدا اتي
وانا من ازمان رحلت بعد ان كانت تزف للربيع النحل والفراش
وكانت تخرج من الشمس ضياء وتنير كل الاضواء
كانت ترشف النشوه من فنجان الحياه
وتتمرد علي كل الحرائق وتقتل في الحلم الدخان
كنت فيها كما الان نحن الاثنيان
أنتي عند طاولتك ترشفين القهوه
وانا علي طاولتي إرتشف في قهوتي النسيان
فلا ترفضيني فربما انا من زمن بعيد كنت علي طاولتك إرتشف القهوه من نفس الفنجان
وكنت أقرأ في جريده المساء حروفا ربما تراني انسان
Kava
Ne sprašujte me, od kod prihajajo črke v mojih besedah.
Ne sprašujte, od kod so melodije v mojih strunah.
Naj vas ne preseneča rodovitnost moje zemlje, četudi je iz puščave.
Moja gospa, cesta je vedno tlakovana z zemljo in kamenjem.
In vsaka noga gre v isto smer.
Toda sprhnel čas pušča prah na nekaterih vrtnicah.
Vi ste iz sedanjosti in jutri bo prišel do vas,
jaz sem odšel že zdavnaj, zatem ko sem pomladi prinesel čebele in metulje.
Sonce je sijalo in osvetljevalo vse luči.
Srkate ekstazo iz skodelice življenja,
upirate se vsem ognjem in ubijate v sanjski dim.
Bil sem v njem, kot sva zdaj oba.
Sedite za svojo mizo in srkate kavo.
Jaz pa sem za svojo mizo in srkam pozabo v kavi.
Ne zavrnite me, mogoče sem davno nazaj za vašo mizo srkal kavo iz iste skodelice
in v večernih časopisih bral dopise, zaradi katerih sem bil morda videti kot človek.
*
hvala za poezijo!
lpi
Čestitke k pesmi o kavi na povsem drug način, kot smo jih vajeni ... lp, Ana
Komentiranje je zaprto!
Napisal/a: faeq
- 19. 02. 2025 ob 15:25
- Prebrano 257 krat
Uredniško pregledano.
Ocenjevanje je zaključeno!
- Število doseženih točk: 102.1